Испод подигнутих кишобрана
Укусни плодови наших трешања, без галаме, помпе и буке. Ја боса ходам по трави, хаљина плава, цвет у коси, грле ме твоје нежне руке. Амбијент пријатан на реци, мостић од прућа, воденица је преко. Изнад нас планине се смеше. Ћерамидом покривена оближња кућа. И цвеће, шарено, меко. У авлији лепота, природа нетакнута, слаткиши испод подигнутих кишобрана. На небу и авиона млаз, то је наша стварност, а не њихова варка, љубав наша не тражи аплауз. Аутор Јасмина Николић.